موسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Detachment: the Path of Return of the Soul to Reunite with the Godhead, according to Meister Eckhartانقطاع: طریق بازگشت نَفْس به اتّحاد دوباره با ذات الهی از نظر مایستر اکهارت1792006754610.22059/jrm.2018.251833.629753FAمظاهراحمدتوبیاستادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان0000-0002-2543-1208Journal Article20180204According to Meister Eckhart, the Godhead or the Ground of God is above God or the Trinitarian God. In the same way‚ he distinguishes between the Ground of the soul and the faculties of the soul. In Eckhart’s view, we were united with the Godhead before the creation of the world. But we went out from Him at the time of the creation and‚ as a result‚ lost the union with Him. Then the Godhead became God. This paper, which is written in a descriptive and analytical way, deals with detachment Eckhart considers as the path of return of the soul to reunite with the Godhead. According to Meister, detachment or an external (voluntarily) and inward freedom‚ with grace which is necessary from God, causes the Ground of the soul to reach to the union with the Godhead or supreme detachment above the union with God or the Creator God. Therefore detachment‚ the detached person and supreme detachment are reunited again.از نظر مایستر اکهارت احدیت یا ذات الهی بالاتر از خدا یا خدای تثلیثی است. همین‌طور هم، او بین ذات نَفْس و قوای نَفْس تمییز میدهد. به عقیدۀ اکهارت، ما پیش از خلقت در احدیت با او متحد بوده‌ایم. اما ما با خلقت از او خارج شده و در نتیجه اتحاد خود را با او از دست داده‌ایم. آنگاه احدیت خدا شد. این مقاله، که با روش توصیفی و تحلیلی نگارش یافته، به بررسی موضوع انقطاع، که اکهارت آن را طریق بازگشت نَفْس به خدا می‌داند، می‌پردازد. به نظر مایستر انقطاع یا آزادی بیرونی (به میل خود) و درونی، به همراه فیض الهی که از جانب خدا الزامی است، باعث میشود که ذات نَفْس بالاتر از اتحاد با خدای تثلیثی یا خدای خالق به اتحاد با احدیت یا انقطاع متعال دست یابد. بنابراین انقطاع، شخص منقطع و انقطاع متعال دوباره با هم یکی می‌شوند.https://jrm.ut.ac.ir/article_67546_2180529230f4daf1d08553d7e995e1aa.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Thinking about the anthropological developments in the Christian tradition and its impact on modern political theologyتاملی پیرامون تحولات انسان شناختی در سنت مسیحی و تاثیر آن بر الهیات سیاسی مدرن2012216754710.22059/jrm.2018.259815.629793FAالنازپروانه زاددانشجوی دکتری اندیشه سیاسی دانشگاه تربیت مدرسسید علیرضاحسینی بهشتیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرسابوالفضلشکوریدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20180314The development of the theological realms is a category that has always been interpreted in conjunction with the interconnected components. Anthropological changes, especially in the Christian tradition paradigm, are among the important factors that influence the ontology of modern theology and its relation to the political affair, and explain the final form of contemporary human existence. The main purpose of the present article is to examine the theological developments in the modern era, which, as a theoretical finding, examines the technology of making human beings in the dialectic of religion and politics. In this case, we are confronted with the question of how the ontological and humanistic changes of Christian theology have influenced the development of modern political theology? In response to this question and with the help of a descriptive-analytical method, we have tried to assess the hypothesis that since Christian political theology is coherent on the basis of the conceptual role [of human focus] of man, and it is possible to study the paradigm of it Thus, in light of the developments in Christian theology, it can be seen that the process of the formation of modern political theology is the product of the discontinuity and appendages in the field of philosophy, theology, and politics, which are documented and conceptual systems corresponding to the form Is compiled.گسترش و بسط قلمروهای الهیاتی مقوله ای است که همواره در مجاورت و موانست مؤلفه‌هایی همسو تفسیر شده است. تحولات انسان شناختی، به ویژه در پارادایم سنت مسیحی، از جمله عوامل مهمی است که بر هستی شناسی الهیات مدرن و رابطۀ آن با امر سیاسی تأثیر می گذارد و اشکالی نهایی شده از زیست انسان معاصر را توضیح میدهد. هدف اصلی مقالۀ حاضر بررسی تحولات الهیاتی عصر مدرن است که به مثابه یافتهای نظری، تکنولوژی ساخت انسان مسیحی را در دیالکتیک دین و امر سیاسی بررسی میکند. در این صورت با این پرسش مواجه هستیم که تحولات هستی شناسانه و انسان شناختی الهیات مسیحی چه تأثیری بر تکوین الهیات سیاسی مدرن نهاده است؟ در پاسخ به سؤال مذکور و با بهره از روش توصیفی ـ تحلیلی کوشیده ایم این فرضیه را مورد ارزیابی قرار دهیم که از آنجا که الهیات سیاسی مسیحی بر اساس نقش مفهومی [جایگاه کانونی] انسان در هستی منسجم شده است و امکان مطالعۀ پارادایمی آن وجود ندارد، بنابراین با ملاحظۀ تحولات الهیات مسیحی میتوان دریافت که فرایند شکلگیری الهیات سیاسی مدرن محصول گسست و پیوستهایی در حوزۀ فلسفه، الهیات و امر سیاسی است که به صورت نظریه هایی مدون و سیستم های مفهومی متناظر صورت بندی می گردد https://jrm.ut.ac.ir/article_67547_153c6482f241f523355119b66012b72e.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923A Theatrical study of the selected questions and answers in the Sogdian-Buddhist text: the Sūtra of the Causes and the Effects in Actionsبررسی موضوعی پرسش و پاسخ در متن سوترۀ علت و معلول کردار2232426754810.22059/jrm.2018.252643.629784FAافسانهشکاری نمیندانشجوی دکتری تخصصی گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهرانزهرهزرشناساستاد گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهرانمحسنابوالقاسمیاستاد گروه فرهنگ و زبان های باستانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهرانJournal Article20180213A large number of Buddhist-sogdian texts reflect the influential activities of Buddhist translators in the Central Asian convents. The purpose of this article is to examine the questions and answers raised in the Sogdio-Buddhist text: The Sūtra of the Cause and the Effect of the operation. Therefore, the questions raised by Ananda (one of the Buddha’s students) from Buddha have been selected from Mackenzie-transliteration. For this reason, the questions raised by Buddha (one Buddhist disciple) have been selected from the Sūtra's Text (written by Mackenzie). These clauses have been written by the author based on the transcriptional glossary of Gharib and then have been analyzed thematically to provide a better Persian translation. Selected questions and answers in this article contain informative points about the teachings of Buddha, the most important of which is the Karma law, according to which the present situation of a person in this world is the result of his past behavior and condition. In this way, man is grappling with a rebounded turning point (Samsāra), which ultimately liberates this suffering through the path of self-perfection and morality, and reaches into the infinite essence (Nirvāna).حجم گستردۀ متون سُغدی ـ بودایی حاکی از فعالیت های دامنه دار و جدی مترجمان بودایی مذهب در صومعه های آسیای مرکزی است. هدف از این مقاله، بررسی موضوعی پرسش و پاسخ‌های مطرح شده در متن سُغدی ـ بودایی سوترۀ علت و معلول کردار می باشد؛ به همین جهت، پرسش های مطرح شده توسط آننده (یکی از شاگردان بودا) از شخص بودا از متن سوتره (با حرف‌نویسی مکنزی) انتخاب شده است. این بندها برای ارائۀ ترجمۀ فارسی بهتر، توسط نگارنده بر اساس واژه نامۀ قریب آوانویسی، و سپس تحلیل موضوعی شده اند. پرسش و پاسخ های منتخب در این مقاله حاوی نکات آموزنده دربارۀ آموزه های بودا هستند که اساسی‌ترین مبحث در آنها، قانون کرمه میباشد که بر طبق آن، موقعیت حاضر شخص در این جهان نتیجۀ رفتار و وضع او در گذشته است؛ بدین ترتیب، انسان گریبان گیر گردونۀ باز پیدایی (سمساره) است که ـ سرانجام از راه تهذیب نفس و اخلاق از این رنج رهایی می بخشد و به ذات بیمرگ (نیروانه) می رسد.https://jrm.ut.ac.ir/article_67548_d528398e7e5357efcd14216619a95195.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Relations between religion and state in Christianityمناسبات دین و دولت در آیین مسیح2432656755010.22059/jrm.2018.231544.629676FAاسماعیلعلیخانیاستادیار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران0000-0002-3753-9339Journal Article20170419One of the most important issues in religions and religious communities is relation between religion and state. This relationship in Christianity, throughout its history had ups and downs. Based on the theoretical and practical principles of Christianity, which is derived from the Bible and the views and actions of Jesus Christ and the apostles, Christianity does not have a social and political program. In Christianity, religion is distinct from politics and people are obliged to obey the government. In its initial approach, Christianity had political silence and social isolation. But after the official formation in the fourth century, this rule changed and Christians, despite their foundations, entered society and politics seriously, and went so far as they quarreled and fought with kings on sovereignty and created "Doctrine of the two swords". In any way, by studying the sources and history of Christianity and in order to raise awareness about the relation between Church and state from the beginning to the end of the Middle Ages, the article illustrated this relationship. از مهمترین موضوعات در ادیان و جوامع دینی، مناسبات دین و دولت و نحوۀ مواجهه و تعامل این دو با یکدیگر است. این مناسبات در طول تاریخ مسیحیت دارای فراز و فرود است. بر اساس مبانی نظری و عملی مسیحیت، که برگرفته از کتاب مقدس و نظر و عمل شخص عیسی (ع) و رسولان است، مسیحیت برنامۀ کلان اجتماعی و سیاسی ندارد، دین از سیاست جداست، مسیحیان ملزم به اطاعت از حکومت‌ها هستند و مسیحیت اولیه دارای سکوت گرایی سیاسی و انزواگزینی اجتماعی است؛ اما پس از رسمی شدن مسیحیت در قرن چهارم، این قاعده به‌هم ریخت و مسیحیان، به‌رغم مبانی خود، به‌صورت جدی وارد اجتماع و سیاست شدند و تا آنجا پیش رفتند که بر سر حق حاکمیت با پادشاهان به نزاع و جنگ پرداختند و آیین «دو شمشیر» را به وجود آوردند. این نوشتار به شیوۀ مطالعۀ منابع و تاریخ مسیحیت و با هدف آگاهی‌بخشی دربارۀ مناسبات میان مسیحیت و سیاست، از آغاز تا پایان قرون میانه، مناسبات دین و دولت در این آیین را به تصویر کشیده است.https://jrm.ut.ac.ir/article_67550_f1a691a302e0704777146901f76ed7d8.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Evaluating Efficacy of Positivist Psychotherapy on Depression Focusing on Islamic Conceptsبررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت نگر افسردگی با تأکید بر مفاهیم اسلامی2672926755610.22059/jrm.2018.253806.629762FAیاسمنعمادکارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه شیرازحبیبهادیان فرداستاد گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شیرازJournal Article20180311Since Depression is one of the most prevailed mental disorders, the present study was conducted seeking the effectiveness of positivist psychotherapy on depression with an emphasis on Islamic concepts. The research design is a semi-experimental pre-test-post-test with control group.The sample group was selected using convenience sampling method and included 48 patients. The experimental group undertook positivist psychotherapy focusing on Islamic concepts; while, the control group received no treatment. The research plan is of semi-experimental type with pre-test and post-test design. The samples’ depression level was measured using Beck Depression questioner-II and a 3-month follow-up period was conducted subsequently. The data were analyzed using the analysis of covariance and statistical dependent and independent T-tests. The results indicated that this type of psychotherapy focusing on Islamic concepts, could decrease the depression level (p<0.01, F= 220.37) and this decrease was constant in time (p<0.01, t= 2.75). Given the effectiveness of positivist psychotherapy with an emphasis on Islamic concepts, mental health providers are required to put more emphasis on the issue. هدف: از آنجایی که افسردگی یکی از شایع ترین انواع اختلالات روانی میباشد، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت نگر با تأکید بر مفاهیم اسلامی بر میزان افسردگی انجام شد. روش شناسی: طرح تحقیق از نوع نیمه تجربی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. در این پژوهش نمونه ای ۴۸ نفره از طریق نمونه گیری دردسترس، انتخاب گردید. گروه آزمایش، روان درمانی مثبت نگر با تأکید بر مفاهیم اسلامی را دریافت نمود؛ در حالی که گروه کنترل، هیچ نوع درمانی را دریافت نکرد. میزان افسردگی آزمودنی ها با استفاده از پرسشنامه ی افسردگی بک-۲ اندازه گیری شد و متعاقباً دوره ی پیگیری سه ماهه ای انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس و آزمونهای آماری تی مستقل و تی وابسته استفاده شد. یافته های پژوهش: نتایج بدست آمده حاکی از آن است که روان درمانی مثبت نگر با تأکید بر مفاهیم اسلامی میتواند موجب کاهش میزان افسردگی شود (۳۷/۲۲۰=F ، ۰۱/۰>p) و این کاهش در طول زمان پایدار میباشد 2/75)=، ۰۱/۰>p) نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی روان درمانی مثبت نگر با تأکید بر مفاهیم اسلامی شایسته است توجه بیشتری از جانب متصدیان بهداشت روان به این درمان مبذول داشته شود.https://jrm.ut.ac.ir/article_67556_f3fd691d421ff0115dfc5310d4d3e701.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Qaris of the Qur'an in the views of the mystics in the fifth to eighth centuriesقاریانِ قرآن در نگاهِ عارفان در سده های پنجم تا هشتم2933226756210.22059/jrm.2018.254430.629766FAبتولمهدویاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندرانهنگامهتبریزیکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندرانJournal Article20180312A significant part of the poetic and prose texts of Persian literature is a mystical subject. Like other literature works, in mystical texts various social classes and professions have been expressed in a variety of ways and each writer and/or poet has presented a different visions on different social groups considering his/her personal style and/or affected by social and political atmosphere of the era (s)he was living in. Qaris of the Quran are one of these social classes. In the period from the fifth to the eighth centuries of the Hijra, which is the peak period of the mystical texts, the Qaris, due to the companionship and communication of mystics with this class, their intentions and function, have been discussed. The purpose of this article, which is carried out for the first time in descriptive-analytical way, is to explain the position of the Qaris in the four major eras of the growth and enhancement of mysticism, in which the Qaris is divided into two categories: positive and negative. Of course, there are other evidence that there were Qaris, who have not been judged. Therefore, such evidence has been evaluated as Neutral. The findings and results of the study, derived from the frequency statistics, indicate that that the more we approach from 5th to latter eras, the more negative characteristics of Qaris are emphasized in comparison to the earlier era, when their positive characteristics were more considered. Of course, apart from socio-political factors, the kind of gnostic look and poetry of the poet or writer has also been effective in determining the dignity of the Qaris.بخش قابل توجهی از متون منظوم و منثور ادبیات فارسی را مضامین عارفانه تشکیل میدهد. در متون عرفانی نیز مانند دیگر آثار ادبی، از طبقات و پیشه های گوناگون مردم جامعه به بیان‌‌های مختلف سخن گفته شده و هر نویسنده و شاعر، با توجه به سبک شخصی و یا متأثر از محیط اجتماعی و سیاسی عصری که در آن زیسته، نگاه متفاوتی از اقشار مختلف جامعه ارائه کرده است. یکی از این اقشار، قاریان قرآن هستند. در دورۀ زمانی قرن پنجم تا هشتم هجری که دورۀ اوج و نضج متون عرفانی به شمار می آید، به دلیل ملازمت و معاشرت عرفا با طبقۀ مزبور، به تناسب بحث، از قاریان و نیات و عملکرد آنها سخن گفته شده است. هدف این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی برای نخستین بار در دست انجام است، تبیین جایگاه قاریان در چهار سدۀ مهم رشد و اعتلای عرفان است، که ضمن آن قاریان به دو دستۀ مثبت و منفی تقسیم شده اند، البته شواهد دیگری وجود دارد که قاریان حضور دارند و قضاوتی نسبت به آنان صورت نگرفته به همین جهت این گونه شواهد ذیل عنوان خنثی، مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته ها و حاصل تحقیق که از احصای بسامدها به دست آمده، حاکی از آن است که تحت تأثیر عوامل سیاسی ـ اجتماعی، هرچه از قرن پنجم به سده های متأخرتر نزدیک می شویم، به نسبت دوره‌های قبل که به ویژگی های مثبت قاری توجه می شده، به ویژگی منفی قاریان قرآن تأکید میشود و به تعبیری عنایت و توجه عارفان در سدههای هفت و هشت در پی کاهش محبوبیت این قشر، به ویژگی منفی این دسته معطوف بوده است. البته فارغ از عوامل سیاسی ـ اجتماعی، نوع نگاه و مشرب عرفانی شاعر یا نویسنده نیز، در تعیین منزلت قاری مؤثر بوده است.https://jrm.ut.ac.ir/article_67562_2a9377574fc1dca26f4d36d1920beb7f.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانمجله ادیان و عرفان2228-556350220170923Compatibility of the mysticism of Sa'id al-Din Farghani with the Shi'i beliefs about Imam Ali ibn Abi Talib (AS)سازگاری عرفان سعید الدین فرغانی با عقاید شیعی در باب امامت علی ابن ابیطالب (ع)3233416756410.22059/jrm.2018.250666.629748FAمحمدمیریاستادیار گروه منابع و اخلاق دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران؛0000-0001-5027-8797Journal Article20180219This article studies the degree of compatibility of the mysticism of Sa'id al-Din Farghani with the Shi'i beliefs about Imam Ali ibn Abi Talib (AS). Although Farghani, who is a disciple of Sadr al-Din Qunavi and one of the greatest followers of the school of Ibn Arabi, is apparently and formally not a Shi'ite mystic, but in spite of his special dedication to the household, is convinced of the most important components of the Shiite belief in Imamate, and analyzes each of them with the best of mystical expressions. Like the Shi'ites, he regarded the Imam Ali (as) as the heir of the prophet (pbuh), and believed in the infallibility of him, and narrated some of the most important hadiths and narrations on the succession of Imam Ali (as) to the Prophet (pbuh). Farghani also believes in the perfection of the Imam (as) on other Ummah, and also introduces Imam Ali (as) as the heir to the Divine Science of the Prophet (pbuh) and the highest mystic and the main owner and source of the true knowledge of knowledge.اگر چه فرغانی، که شاگرد صدرالدین قونوی و از بزرگ ترین پیروان مکتب ابن عربی است، ظاهراً و رسماً جزء عارفان شیعی به شمار نمی‌آید؛ ولی گذشته از ارادت خاصی که به اهل بیت دارد، در واقع به مهم ترین مؤلفه هایی که شیعیان در مورد امامت معتقدند اعتقاد راسخ داشته و بلکه هر کدام از آنها را با بهترین بیان عرفانی، تحلیل و تبیین کرده است. او همسو با شیعیان، امیرالمؤمنین (ع) را وارث و وصی نبی اکرم(ص) دانسته و معتقد به عصمت امام بوده و برخی از مهمترین احادیث و نصوص دال بر جانشینی امام علی (ع) برای پیامبر (ص) را نقل کرده است. فرغانی همچنین معتقد به افضل بودن امام(ع) بر سایر امت می باشد و نیز امام علی (ع) را اعلم امت و میراث دار علم الهی نبی اکرم (ص) و بالاترین عارف و صاحب اصلی و منبع مقام معرفت حقیقی معرفی میکند و دیگران را در معرفت، ریزه‌خوار خوان گستردۀ او می‌داند. هدف اصلی این مقاله، نشان دادن ظرفیت بالای مکتب ابن عربی برای تبیین آموزۀ شیعی «امامت» است. این تحقیق، به طور خاص، متمرکز بر آراء و اندیشه های فرغانی بوده و به روش کتابخانه ای ـ تحلیلی و بر پایۀ آثار باقیمانده از وی، سامان یافته است.https://jrm.ut.ac.ir/article_67564_f9481e9bc3d49906bccd0c36173c869c.pdf