در این مقاله معنا شناسیهای مختلف از اخلاق در نوشتههای کرکگور مورد بررسی قرار گرفته و از این رهگذر، سه معنای متفاوت برای اخلاق دراندیشهی او شناسایی شده است، نخست اخلاقی خدامحور به مثابه مرحلهی گذار از زیبایی شناسی و آمادگی برای ورود به ساحت دین، دیگر اخلاق با مشخصههای اخلاق کانتی و هگلی که کرکگور حکم به تعلیق آن در برابر دین میدهد و سومی، اخلاق به عنوان تجلی جمعی عشق مسیحایی.
