A Critical Discourse Analysis of Imām Ḥusayn’s Sermonin Tuḥaf al-ʿUqūl A Faircloughian Approach

Document Type : Research Paper

Author

Assistant Professor, Department of History Education, Farhangian University, Tehran, Iran.

10.22059/jrm.2025.404292.630687

Abstract

The present study undertakes a critical discourse analysis of Imām Ḥusayn's sermon as recorded in Tuḥaf al-ʿUqūl, examining the role of language in representing power relations and critiquing the political hegemony of the Umayyads. This sermon was delivered under circumstances in which the Umayyad power structure had been consolidated through religious legitimization, the co-optation of aligned elites, and the suppression of dissent. In this discourse, Imām Ḥusayn, employing linguistic and rhetorical mechanisms, challenges the prevailing order and reminds social actors of their moral and social responsibilities.
This research adopts a qualitative approach based on Fairclough's three-dimensional model—description (linguistic analysis), interpretation (discursive context), and explanation (the relationship between discourse and power)—and supplements the analysis with van Dijk's socio-cognitive model and Wodak's discourse-historical approach. Data have been extracted from the sermon text and its intertextual layers with relevant historical sources, focusing on lexical choices, syntactic structures, semantic collocations, and polarization mechanisms.
The findings reveal that the high frequency of obligative verbs, reproachful interrogative sentences, contrastive pronouns, and collocations related to concepts of 'truth' (ḥaqq), 'oppression' (ẓulm), and 'responsibility' function as linguistic strategies that hold religious elites accountable and disrupt the naturalization of power discourse. The study concludes that this sermon presents an alternative discourse grounded in justice, awareness, and social activism, wherein language transcends its role as a mere vehicle of meaning to function as social action and a potential agent of transformation.

Keywords

Main Subjects


قرآن کریم
آقاگل‌زاده، فردوس (۱۳۹۰). «توصیف و تبیین ساخت‌های زبانی ایدئولوژیک در تحلیل گفتمان انتقادی»، پژوهش‌های زبان و ادبیات تطبیقی، ۳ (۲)، 5-27.
آقا گل زاده، فردوس؛ غیاثیان، مریم سادات (۱۳۸۶). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان‌های انتقادی». مجله زبانشناسی، ۱ (۳)، 39-43.
ابن‌ابی‌الحدید، عبدالحمیدبن‌هبه‌‌الله (بی‌تا). شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، قم: مکتبه مرعشی نجفی.
ابن‌اثیر، علی‌بن‌محمد (۱۳۸۵ق). الکامل فی التاریخ، بیروت: دارصادر.
ــــــــــ (۱۴۰۹). اسدالغابه، بیروت: دارالفکر.
ابن‌شعبه الحرانی، حسن‌بن‌علی (۱۳۶۳ش). تحف العقول عن آل‌الرسول، تهران: انتشارات علمیه اسلامیه.
ابن‌عبدالبر، یوسف‌بن‌عبدالله (1412). الاستیعاب، تحقیق علی‌محمد البجاوی، بیروت: دارالجمیل.
ابن‌عبدربه، احمد‌بن‌محمد (۱۴۰۷). العقدالفرید، تحقیق مفیدمحمد قمیحه، بیروت: دارالکتب العلمیه.
ابن‌عساکر، علی‌بن‌حسن (۱۴۱۵). تاریخ مدینه دمشق، بیروت: دارالفکر.
ابن قتیبه، عبدالله‌بن‌مسلم (۱۴۱۰). الامامه و السیاسه، تحقیق علی شیری، بیروت: دارالاضواء.
ابن‌کثیر الدمشقی، اسماعیل‌بن‌عمر (بی‌تا). البدایه و النهایه، بیروت: دارالفکر.
ابن‌منظور، محمد‌بن‌مکرم (۱۴۰۲). مختصر تاریخ دمشق، تحقیق روحیه النحاس، دمشق: دارالفکر.
ابومخنف، لوط‌بن‌یحیی (۱۴۱۷). وقعه الطف، تصحیح محمدهادی یوسفی‌غروی، قم: مؤسسه النشر الاسلامی.
اصفهانی، ابوالفرج علی‌بن‌حسین (۱۴۱۹). مقاتل الطالبیین، تحقیق احمد صقر، بیروت: مؤسسه الاعلمی للمطبوعات.
اسکافی، محمد‌بن‌عبدالله (۱۴۰۲). المعیار و الموازنه، تصحیح محمدباقر بهبودی، بی‌جا.
باصری، وحید (۱۳۸۵). علل حضور یا غیبت هاشمیان در کربلا، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، به‌راهنمایی صادق آیینه‌وند، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.
بلاذری، احمد‌بن‌یحیی (۱۴۱۷). جمل من انساب الاشراف، تحقیق سهیل زکار، بیروت: دارالفکر.
ــــــــــ (۱۹۸۸). فتوح البلدان، بیروت:‌دار و مکتبه الهلال.
پاشازانوس، احمد؛ جعفری، روح‌الله (۱۳۹۴). «تحلیل گفتمان انتقادی خطبه زیادبن ابیه معروف به الخطبه البتراء با استفاده از الگوی فرکلاف»، پژوهشنامه نقد عربی، (۱۱)، صص ۳۹-۶۶.
تهرانی، مجتبی (1388). سلوک عاشورایی: شرح خطبه منا، تهران: مصابیح‌الهدی.
جاحظ، عمروبن‌بحر (بی‌تا). العثمانیه، تحقیق عبدالسلام محمد هارون، بیروت: دارالجمیل.
ــــــــــ (۲۰۰۲م). الرسائل السیاسیه، بیروت:‌دار و مکتبه الهلال.
حدادپور جهرمی، محمدرضا (1395). شرح خطبه امام حسین (ع) در منا، قم: نشر معارف.
جوهری، اسماعیل‌بن‌حماد (۱۴۰۴). الصحاح، تحقیق احمد ابوالغفور عطار، بیروت: دارالعلم للملایین.
خاکپور، حسین؛ لطفی، مریم (۱۳۹۸). «تحلیل گفتمان انتقادی خطبۀ امام حسن علیه السلام در وقایع پس از رحلت رسول الله (ع) بر اساس نظریه فرکلاف»، مطالعات ادبی علوم انسانی، (۲۳)، 137-153.
دری‌نجف‌آبادی، قربانعلی (1381). «جلوه‌هایی از اندیشه سیاسی امام حسین (ع) در خطبه منا»، حکومت اسلامی، 26، 247-209.
راغب اصفهانی، حسن‌بن‌محمد (۱۴۱۲). المفردات فی الفاظ القرآن، تصحیح صفوان عدنان داوودی، بیروت: دارالشامیه.
روشنفکر، کبری؛ اکبری زاده، فاطمه (۱۳۹۰). «تحلیل گفتمان انتقادی خطبه فدک حضرت زهرا (س)»، منهاج، ۷ (۱۲)، 125-145.
سلطانی، علی‌اصغر (۱۳۸۴). قدرت و گفتمان و زبان، تهران: نشر نی.
عبدالجبار، قاضی ابوالحسن (بی‌تا). المغنی، تحقیق توفیق الطویل و سعید زاید، (بی‌جا)، وزاره الثقافه و الارشاد القومی.
عبداللهی، محمدعلی (۱۳۸۴). «نظریه افعال گفتاری»، پژوهش‌های فلسفی کلامی، ۶ (۴)، صص 91-119.
فراهیدی، خلیل‌بن‌احمد (۱۴۱۲). العین، قم: دارالهجره.
فرکلاف، نورمن (۱۳۷۹). تحلیل انتقادی گفتمان، ترجمه فاطمه شایسته‌پیران و همکاران، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
فیض‌الاسلام، علی‌نقی (1392). ترجمه و شرح نهج‌البلاغه، بی‌جا.
ضبی، عباس‌بن‌بکار (۱۴۰۳). اخبار الوافدات من النساء علی معاویه بن ابی سفیان، تحقیق سکینه شهابی، بیروت: مؤسسه الرساله.
طبرسی، احمد‌بن‌علی (۱۴۲۴). الاحتجاج علی اهل اللجاج، تحقیق ابراهیم بهادری، قم: اسوه.
طبری، محمد‌بن‌جریر (بی‌تا). تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: بی‌نا.
مجلسی، محمدباقر (1363ش). بحارالانوار، تهران: انتشارات اسلامیه.
مسعودی، علی‌بن‌حسین (۱۴۰۹). مروج الذهب، تحقیق یوسف اسعد داغر، قم: دارالهجره.
وکیلی، محمدحسن (1396). بنیادهای اصلاح جامعه اسلامی: شرحی بر خطبه حضرت سیدالشهداء (ع) در منا، مشهد: موسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام نور.
ولوی، علیمحمد (۱۳۸۰). دیانت و سیاست در قرون نخستین اسلامی، تهران: دانشگاه الزهرا.
هاشمی، احمد (۱۳۷۹). جواهرالبلاغه، بیروت: مکتبه العصریه.
یعقوبی، احمد‌بن‌اسحاق (بی‌تا). تاریخ الیعقوبی، بیروت:‌دار صادر.
یورگنسن، ماریان؛ فیلیپس، لوئیز (۱۳۸۹). نظریه و روش در تحلیل گفتمان، ترجمه هادی جلیلی، تهران: نشر نی